مقالات و نوشته های روز

بعضی وقت ها آدم خوشحال است، بعضی وقت ها غمگين است وممکن است گريه هم بکند. بعضی وقت ها دوست دارد آواز بخواند و يا اين که نيازمند فرياد است. گاهی می خواهد مهربانی خود را با ديگران تقسيم کند و لحظاتی هم هست که می خواهد ديگران متوجه ی خشم او بشوند. همه ی اين ها وبه خصوص اين آخری، البته بايد در قالبی انسانی و متمدنانه طرح شوند، طرح خشم از سوی يک شهروند متمدن يعنی ابراز شهامت مدنی. منظور از خشم، نه جنبه ی شخصی آن، بلکه موضع گيری مدنی عليه ناروايی هاست. انسان دارای دو جهت مادی ومعنوی است، شيک می پوشد،خوب راه می رود، اصلاح می کند و با ورزش وتمرين و سخن گفتن به وقت و به جا می کوشد که تصويری زيبا از خودارائه دهد. در جهت معنوی نيز می کوشدکه کتاب بخواند و مطالعه کند، بردانش خود بيفزايد و از نا آگاهی ها ی خودکم کند.

خلاصه ی کلام آن نباشد که بيايد و برود وهيچ جای پای ديدنی نيز از خود به يادگار نگذارد. نهايت اين که انسان مايل به تبيين خويش است چه از جلوه ی مادی ”physical“ وچه از جلوه ی معنوی ”spiritual“ و برای اين کار دريچه می خواهد، دريچه ای روشن که در قلب ديوارسياه نصب شده باشد. او دريچـــه خواهد که زيبايی خود را به تمامی به هم نوعانش نشان بدهد و ديگران را از زيبايی تمام عيار خود بهره مــند سازد. اين البته کار انسان متمدن است در جامعه ی متمدن، وگر نه در جامعه ی غير متمدن هميـن که می گوييم زيبايی، يک هوکله های بيمار متوجه ی جنسيت می شوند نه مفهوم عام زيبايی در شکل و مضمون.

دريچه برای من روزنامه است که بتوانم هروقت هوس کردم يا احساس نياز، حرف خود را درآن بزنم ، اما چون الان دريچه ی مناسبی پيدا نمی کنم، فکر کردم به دعوت اين جوان – شيرين اردوبادی- که به دفتر من زنگ زد وپرسيد که می خواهم تارنما ”site“داشته باشم يا نه وپی گير ماجرا هم بود ، پاسخ مثبت بدهم تا هر وقت که احساس تنگی نفس کردم ، همين پنجره را باز کنم به اميد هوای تازه. به اين ترتيب ممکن است ، هراز چنــــدی مقاله ی، نوشته ای، بيان دردی در "وب لاگ" ي كه نشاني آن  را كمي بعد خواهيد ديد برای شما داشته باشم. البته نظرات شما را هم می خوانم وپاســـخ می دهم.

نشاني "وب لاگ": http://ahmadfathi.persianblog.com